1. چطور می توان از متخصصان وقت گرفت؟

شما می توانید همه روزه از ساعت 8 صبح الی 20 عصر با شماره تلفن های مرکز تماس گرفته ، درخواست وقت خود را مطرح نمایید.
لازم به ذکر است با توجه به فشردگی وقتی درمانگران مجموعه، بهتر است بین 7 تا 10 روز پیش از زمان درخواستی خود جهت دریافت وقت ، هماهنگی های لازم را انجام دهید.

2. اگر مخاطبان آشنایی کافی با تخصص روانشناسان و مشاوران نداشته باشند، چطور می توانند متوجه شوند از کدامیک از درمانگران می توانند کمک بگیرند؟

مخاطبان کلینیک ایران می توانند از طریق سابقه ی حرفه ای همکاران ما که در سایت موجود است آشنایی کلی با تخصص درمانگران به دست آورند اما از آنجایی که تفاوت های فردی مخاطبان بسیار است و درمانگران نیز شیوه های درمانی مختلفی دارند به مخاطبان توصیه می گردد نخست با مسئولین پذیرش به صورت تلفنی صحبت کرده و علت مراجعه خود را بیان نموده، با توجه به مشکل مراجع و حیطه های تخصصی درمانگران، درمانگری که بتواند بهترین کمک را به ایشان بدهد به مراجع معرفی خواهد شد.

3. مخاطبان چطور می توانند از برنامه های آموزشی مرکز مطلع شوند؟

اطلاعات مربوط به برنامه های آموزشی چمان در سایت چمان و در قسمت دوره های آموزشی قرار می گیرد و مخاطبان می توانند از این طریق در جریان این دوره ها قرار گیرند، اما چنان چه افراد تمایل داشته باشند، در فهرست اطلاع رسانی های مرکز قرار گیرند، می توانند شماره تماس و نشانی ایمیل خود را در اختیار همکاران پذیرش و یا مدیر آموزش مرکز قرار دهند و یا مراجعه به کانال تلگرام کلینیک ایران در جریان برنامه ها و دوره های آموزشی قرار گیرند.

4. اگر مراجعی وقتی را دریافت داشت اما بعد متوجه شد این زمان برایش مناسب نبوده است برای تغییر وقت خود چه باید انجام دهد؟

با توجه به فشردگی زمانی کار درمانگران و انتظار مراجعان برای دریافت وقت، بهتر است در زمان تعیین وقت توجه فرمایید زمانی را تعیین کنید که بتوانید از آن استفاده نمایید چرا که ممکن است برای دریافت وقت بعدی لازم باشد مدتی را در فهرست انتظار منتظر بمانید، در صورتی که نیاز به تغییر وقت خود دارید بهتر است حداکثر 48 – 72 ساعت پیش از وقت تعیین شده با مرکز تماس گرفته، هماهنگی های لازم را انجام دهید و چنان چه تمایل به لغو قرار تعیین شده داشتید، لازم است حداکثر 24 ساعت پیش از زمان تعیین شده این موضوع را به مرکز اطلاع دهید در غیر اینصورت با توجه به شرایط تمامی مراکز روانشناسی، هزینه ی جلسه باید پرداخت شود.

5. تفاوت روانشناسی و روانپزشکی چیست؟

روانپزشک پزشکی است که پس از پایان دوره‌ی ۷ساله‌ی پزشکی عمومی وارد دوره‌ی تخصصی ۴ساله‌ی روانپزشکی شده، که به او توان تشخیص، درمان، پیشگیری و توانبخشی بیماریهای اعصاب و روان را می‌دهد. همچنین ارتباط میان اختلالات جسمی و بیماری های روانپزشکی، آزمون های روانشناختی، روش های مختلف روان درمانی، استفاده از ابزارهای درمانی مانند rTMS، بیوفیدبک، نوروفیدبک، ECT و... را فرا می گیرد.
روانپزشک در مرحله اول همانند سایر رشته‌های پزشکی وظیفه تشخیص بیماری، تعیین سیر و پیش آگهی آن را برعهده دارد و در مرحله بعد وظیفه‌ی انتخاب مناسب‌ترین گزینه‌ی درمان ( روان‌درمانی، درمان دارویی یا انجام همزمان این دو شیوه‌ی درمانی) را دارد.
معمولاً برای تشخیص بیماری های متنوع مرتبط با روان و رفتار فرد، روانپزشک علاوه بر تشخیص نوع اختلال، به علل ایجادکننده از جمله علل جسمی آن نیز می پردازد، چرا که بسیاری از بیماری ها که ابتدا به صورت روانی ظاهر می‌شود ممکن است منشأ جسمی داشته باشند، مانند بیماری های تیرویید، قلبی، خودایمنی و... که می توانند تظاهراتی مشابه اختلالات روانپزشکی ایجاد کنند؛ و علاوه بر آن مصرف برخی داروها مانند داروهای قلبی، روماتولوژی، کلیوی و... یا  گیاهان سنتی نیز می توانند علایم مشابه این اختلالات ایجاد نمایند؛ و روانپزشک به سبب آموختن علم پزشکی این ارتباطات را بطور دقیق بررسی می‌نماید.‌
تجویز دارو بر اساس تشخیص اولیه، بررسی تاثیر دارو بر علایم، سیر بیماری و با توجه به کارکرد فرد در حوزه های مختلف زندگی مانند شغل، خانواده، تحصیل، روابط بین فردی صورت می‌گیرد و وجود اختلالی که نیازمند دارو است، مانعی بر سر راه استفاده از روان‌درمانی نیست.
روانشناس دانش‌آموخته‌ی علوم انسانی است و به بررسی علمی چگونگی تفکر، رفتار، هیجانات انسان ها و انگیزه‌های آنها می‌پردازد و در راستای اصلاح این فرآیند ها آموزش میبیند.
روانشناسان طی دوره تحصیل خود آموزش های متفاوتی در حوزه های مختلف مانند اختلالات رفتاری، خانواده، روانشناسی رشد کودک، روانشناسی کار و ورزش، روش های مختلف روان‌درمانی مانند شناخت درمانی، رفتار درمانی و یا سایر گرایش ها را فرا می گیرند.
متاسفانه گاهی شنیده و یا دیده می شود که عده‌ای بر این باور هستند که درمان اختلالات اعصاب و روان صرفا دارو و یا صرفا اقدامات روانشناسی می باشد در صورتی که اکنون ثابت شده بهترین نوع درمان دراینگونه اختلالات تلفیقی از درمان های روانپزشکی و روانشناسی است. بیماران دچار این اختلالات زمانی بهترین سود درمانی را دریافت خواهند کرد که حوزه های مختلف بیماری بدرستی دیده شود و یک درمان جامع شامل روانپزشکی، روانشناسی، مددکاری، کاردرمانی... و گاهی استفاده از یک متخصص تغذیه را بطور همزمان دریافت نمایند.